Collectif de Résistance au Traité de Lisbonne

Oproep van het Collectief Tegen het
Verdrag van Lissabon
1 februari 2008

NEE aan het "nieuw" EU-Verdrag !
JA aan een democratisch en sciaal Europa !

 

Op 13 december namen de 27 Europese Staats- en regeringsleiders het "nieuwe" Verdrag van Lissabon aan, na voorbereiding achter gesloten deuren. Geen sprake van volksraadplegingen ! Voor midden 2009 moeten de Parlementen van de lidstaten het Verdrag ratifiëren zonder ernstige informatie zonder tegenstrijdig debat. In België belooft het een " snele ratifiëring" te worden.

Het "nieuw" Verdrag neemt op een andere manier en veel ingewikkelder de inhoud van de verworpen EU-Grondwet over. Fransen en Nederlanders stemden immers tegen. Zelfde product, andere verpakking :

+ "Vrije en onbelemmerde concurrentie" blijft de hoeksteen van de Europese constructie. Alles is daaraan ondergeschikt. Een speciaal protocol is er zelfs aan gewijd.

+ "Openbare Diensten worden onderworpen aan de regels van concurentie", de juridische basis voor hun liberalisering en privatisering.

+ Het " Handvest van basisrechten" zal wettelijk bindend zijn. Maar de rechten in dat Handvest zijn van zeer beperkte reikwijdte: geen recht OP arbeid maar het recht OM te werken; geen recht OP sociale bescherming en sociale zekerheid, maar het recht op TOEGANG tot sociale diensten; in vraag stellen van het stakingsrecht op Europees vlak; geen recht op abortus en contraceptie; enz. De basisrechten blijven ondergeschikt aan de andere principes uit het Verdrag met name de vrije en onbelemmerde concrurrentie.
Daarenboven wordt de toepassing van deze rechten teruggevoerd naar "nationale wetgeving en gebruiken". Kortom voor de EU is het sociale een optie en de concurrentie een verplichting!

+ De " veralgemeende vrijhandel" blijft de horizon van de Europese politiek: geen sprake van maatregelen die de vrije omloop van kaptiaal aan banden leggen binnen de EU en met derden. Noch van maatregelen tegen financiële speculatie (vaarwel Tobin-taks !) noch om delocalisaties te sanctioneren.

+ De ECB blijft autonomm van lke politieke controle en heeft als enige prioritiet de bestirjding van deinflatie te n koste van de tewerkstelling.

+ De militarisering van de EU wordt versterkt en wel onder de vleugels van de NATO, dus de VSA. De lidstaten verbinden er zich toe hun militaire capaciteit stap voor stap te verbeteren ( het enige domein waar de toename van openbare uitgaven wordt gestimuleerd) en om militair tussen te komen in het buitenland in de strijd tegen terrorisme.

+ De EU erkent de kerken maar niet de vrijzinnigheid.

+ Het Verdrag herbevestigt de optie van Fort Europa met adminstratieve en politiepesterijen voor mensen die geen staatsburger zijn van een lidstaat.

+ De rol van het EP blijft beperkt. Codecisie door het EP blijft uitgesloten op verschillende domeinen: belastingen, interne markt, monetaire politiek, buitenlands beleid en veiligheid enz. Het monopolie op wetgevend initiatief blijft in handen van de EU-Comissie ( een ploeg technici die permament onder druk staan van machtige lobbies) en de Europese Raad. De EU-richtlijnen, met al zijn neoliberale kenmerken, vertegenwoordigt 70% van onze nationale wetgeving.

Wij weigeren een Europese constructie zonder de inbreng van de Europese burgers en tegen de sociale verworvenheden. Wij weigeren onze toekomst af te stemmen op een neoliberaal Verdrag dat een beletsel is voor het Europa dat wij willen: een democratisch Europa, een sociaal Europa met hoge sociale rechten voor alle inwoners, een Europa dat de klimaatproblemen echt aanpakt, een Europa dat solidair is met andere volkeren in de wereld. Daarom zeggen wij NEE aan het Verdag van Lissabon omwille van zijn inhoud, zijn presentatie en de manier van ratifiëring. Wij willen onze zeg over de EU !

+ Wij roepen de sociale, syndicale en poliieke organisaties die gehecht zijn aan gelijkheid, solidariteit en fiscale en sociale gerechtigheid en het behoud van het miljeu, om zich te verzetten tegen het Verdrag. En om een andere Europese constructie te eisen waar de burgers het woord nemen en gehoord worden.

+ Wij roepen de verkozenen van de verschillende parlementen om zich uit te spreken tegen dit Verdrag. Wij eisen ernstige informatie, een publiek debat en de raapleging van de bevolking.